środa, 08 lutego 2012
Szkolenie Osteopatyczne techniki repozycji AORT wg Szkoły Wiedeńskiej już za miesiąc!

Jeśli na co dzień zajmujecie się rehabilitacją, poznanie nowatorskiej w Polsce metody przeciwbólowego działania steopatycznej metody AORT pozwoli Wam udoskonalić oraz poszerzyć warsztat i wpisać się na listę jej specjalistów.

Kurs Osteopatyczne techniki repozycji AORT wg Szkoły Wiedeńskiej dostarcza absolwentowi wyjątkowo skutecznych narzędzi do diagnostyki i leczenia manualnego schorzeń oraz dysfunkcji narządu ruchu. Metody prezentowane w ramach przedstawionego kursu należą do nierozpowszechnionych dotąd w polskiej rehabilitacji, a jednocześnie cieszących się uznaniem terapeutów w krajach Europy Zachodniej i USA.

Zalety techniki AORT:

  • może być stosowana w każdym wieku
  • jest bezbolesna i nieinwazyjna
  • może być stosowana zarówno w warunkach szpitalnych, jak i domowych
  • eliminacja przewlekłego bólu
  • może być stosowana u kobiet w zaawansowanej ciąży
  • może być alternatywą wobec innych zabiegów lub je uzupełniać

Serdecznie zapraszamy fizjoterapeutów i lekarzy na pierwsze z cyklu szkolenie Osteopatyczne techniki repozycji AORT wg Szkoły Wiedeńskiej, które odbędzie się w dniach 10 i 11 marca oraz 14 i 15 kwietnia w Katowicach. W związku z tym, iż liczba miejsc jest ograniczona – zostało zaledwie 5 miejsc, prosimy o terminowe nadsyłanie zgłoszeń.

Nie wystarczy być specjalistą w swojej dziedzinie – BĄDŹ LEPSZY OD INNYCH!

środa, 01 lutego 2012
Szkolenie Osteopatyczne techniki repozycji AORT – zostało 5 miejsc!

Szanowni Państwo, Koleżanki I Koledzy!

Mamy przyjemność poinformować, iż - w odpowiedzi na ogromne zainteresowanie, z jakim spotkała się Konferencja pt. Obręcz barkowa i staw ramienny (uczestniczyło w niej ponad 200 terapeutów i lekarzy) - ruszają edycje kursów praktycznych.

I edycja szkolenia Osteopatyczne techniki repozycji AORT odbędzie się już w dniach 10-11 marca. Każdy kolejny termin zjazdu zostanie ustalony wspólnie z grupą na pierwszych zajęciach. Następna edycja rozpocznie się 14-15 kwietnia. Więcej informacji znajdą Państwo na stronie www.msp-pakt.pl oraz na stronie http://osteopatycznetechniki.tnb.pl/news.php .

Serdecznie zapraszamy wszystkich zainteresowanych fizjoterapeutów i lekarzy do wzięcia udziału.

Cel szkolenia

Celem szkolenia jest zdobycie praktycznych umiejętności w BEZBOLESNYM usuwaniu dolegliwości bólowych kręgosłupa, stawów i mięśni - również po urazach bezpośrednich (zwichnięcia, stłuczenia) - metodami osteopatii jak również nabranie praktycznych umiejętności diagnozy manualnej w osteopatii, poznania wzorów promieniowania bólu oraz technik i sposobów likwidacji ognisk bólowych.

piątek, 27 stycznia 2012
Podsumowanie konferencji OBRĘCZ BARKOWA I STAW RAMIENNY

21 stycznia z godzinach 9.30 do 15.30 w auli nowoczesnego gmachu Wydziału Prawa i Administracji UŚ w Katowicach odbyła się Konferencja naukowo-szkoleniowa pt.: OBRĘCZ BARKOWA i STAW RAMIENNY – terapia metodą osteopatycznych technik repozycji AORT (wg. Wiedeńskiej Szkoły Osteopatii).

Wydarzenie - zorganizowane przez MSP Pakt- pod kierownictwem naukowym dra n. med. G. Sławińskiego, prowadzone przez dr W. Nowaka i mgr T. Pawełka, przyciągnęło ponad 200 uczestników – lekarzy, rehabilitantów, fizjoterapeutów oraz studentów AWF i AM/UM.

Uczestniczy mieli okazję wysłuchać wykładów nt. anatomii, biomechaniki, założeń i celu metody, poznać: diagnozę palpacyjną regionu, wzory promieniowania bólu oraz wybrane technik i sposoby likwidacji ognisk bólowych wg. osteopatycznych technik repozycji AORT.

Była też okazja do naocznego prześledzenia praktycznych umiejętności instruktorów w bezbolesnym usuwaniu dolegliwości bólowych stawów i mięśni ww. regionu narządu ruchu, bowiem w części warsztatowej odbyła się praktyczna demonstracja na pacjentach. Ci zgłosili się spośród uczestników konferencji. „Pacjenci” dzielili się swoim odbiorem i relacjonowali odczucia w
trakcie i po terapii.

Na zakończenie konferencji ruszyła lawina pytań uczestników i żywa dyskusja z wykładowcami. Resume z ankiet, wysoka ocena uczestników konferencji oraz deklarowane w nich zainteresowanie kolejnymi spotkaniami prezentującymi techniki AORT upewniły organizatora, że to wydarzenie powinno znaleźć swoją kontynuację jeszcze w tym roku również w postaci kursów, które zostaną uruchomione od marca 2012 r. 

Osoby zainteresowane udoskonaleniem diagnostyki, leczenia operacyjnego i rehabilitacji barku, łokcia, ręki zapraszamy również do udziału w X Konferencji Okrągłego Stołu: „Kończyna górna....” oraz zapoznania się ze szczegółami na: www.msp-pakt.pl .

 

piątek, 13 stycznia 2012
X Konferencja Okrągłego Stołu: Kończyna Górna – diagnostyka, leczenie operacyjne i rehabilitacja

Mamy zaszczyt zaprosić Państwa do udziału w X Konferencji Okrągłego Stołu: Kończyna Górna – diagnostyka, leczenie operacyjne i rehabilitacja, która od 10 lat jest postrzegana jako jedno z najważniejszych wydarzeń ortopedycznych i rehabilitacyjnych w kraju.

Ze względu na praktyczny charakter, aktualną tematykę poruszaną przez najznamienitszych ekspertów, reprezentujących czołowe placówki kliniczne zajmujące się diagnostyką i leczeniem schorzeń kończyny górnej, wydarzenie to przyciąga co roku zwolenników małoinwazyjnego, artroskopowego leczenia uszkodzeń stawu barku, łokcia, ramienia, nadgarstka.

W tym roku, ze względu na rozszerzenie tematów, obok znanych z poprzednich edycji autorytetów: prof. dr hab. n. med. Stanisława Pomianowskiego, dr n. med. Romana Pawlasa, dr n. med. Adam Domanasiewicz, stąd liczymy, że obok ortopedów,  rehabilitantów swoje uczestnictwo zaznaczą również chirurdzy i neurochirurdzy, którzy będą mieć okazję poznać doświadczenia związane z przeszczepami kończyny górnej.

W ocenie Uczestników poprzednich edycji konferencja posiada praktyczny charakter poruszanej tematyki przy jednoczesnym wysokim poziomie naukowym.

W pierwszy dzień, po zakończeniu sesji naukowej, przewidziane są również warsztaty.

Wieczorem zapraszamy na wspólną kolację, która będzie dobrą okazją do wymiany doświadczeń oraz zacieśnienia przyjaznych relacji, czemu dodatkowo będzie sprzyjać górski klimat a malownicze krajobrazy Beskidu Śląskiego zachęcą do spacerów.

 

11:59, msp-pakt.med.pl
Link Dodaj komentarz »
poniedziałek, 14 listopada 2011
Biomechanika barku w sportach rzucających

Bardzo często, w trakcie wykonywania rozmaitych aktywności sportowych, wymaga się od kończyny górnej dostarczania siły napędowej różnym obiektom. Każda taka aktywność, wykonywana zwłaszcza poprzez ruch znad głowy, stanowi ogromne wyzwanie dla mobilności oraz stabilności barku, a także dla siły, wytrzymałości i kontroli motorycznej mięśni, w szczególności tych powiązanych z łopatką i stawem łopatkowo – ramiennym.

Rzut znad głowy jest bardzo skomplikowaną czynnością, podczas której prędkość kątowa może osiągnąć nawet 7000°/s. Jakiekolwiek zmiany w technice rzutu, słaba elastyczność czy zmęczenie mogą wystarczyć by osiągnąć krytyczny balans, którego zachowanie jest niezbędne aby uniknąć urazu podczas wykonywania szybkich, powtarzanych rzutów. Jednostronny rzut znad głowy jest ruchem, który w sporcie wykonywany jest najczęściej, między innymi przez miotaczy czy zawodników piłki ręcznej.

Mechanika rzutu znad głowy przedstawiana jest przez wielu autorów jako układ następujących po sobie sześciu faz:

  • półobrót z przysiadem
  • wczesna faza wypadu
  • późna faza wypadu
  • przyspieszenie
  • deceleracja
  • faza następcza

Bark podczas wykonywania rzutu wymaga zaangażowania wszystkich części ciała, w celu wygenerowania siły wprowadzającej piłkę w ruch, ustawienia stawów w prawidłowej pozycji zmniejszającej obciążenia wywierane na struktury stawowe oraz przekazania generowanej siły i obciążeń do dalszych segmentów. Ta wzajemna koordynacja różnych części ciała określana jest jako łańcuch kinetyczny. Badania kliniczne potwierdziły, że zmiany w elastyczności lub nierównowaga mięśniowa są dość powszechne wśród pacjentów z urazami barku. Zmiany w łańcuchu kinetycznym zostały udokumentowane w przypadku zespołów impingement w stawie barkowym, uszkodzeń pierścienia rotatorów oraz niestabilności.

Ruch rzutu wywiera ogromne obciążenia zarówno na przednie jak i na tylne struktury barku, skutkujące mikrourazami tkanki miękkiej otaczającej staw, które w efekcie mogą prowadzić do urazów ze zużycia. Z tego powodu ból oraz dysfunkcje barku są bardzo częste wśród „rzucających” sportowców. Pomimo że przeciążenie barku może prowadzić do poważnych urazów, wiele problemów rozpoczyna się w wyniku nieprawidłowej mechaniki rzutu. Znajomość podstaw biomechaniki rzutu jest niezbędna dla ustalenia dokładnej diagnozy i zaprogramowania odpowiedniego planu leczenia przez zespół prowadzący terapię.

mgr Piotr Kaczmarek, dr n. med. Przemysław Lubiatowski, Biomechanika barku w sportach rzucających, 17-18 kwietnia 2010r. Ustroń, VIII Konferencja: Bark i Łokieć...

poniedziałek, 07 listopada 2011
Promieniowanie X

Już jutro obchodzimy 115 rocznicę odkrycia przez niemieckiego fizyka Wilhelma Conrada Röntgena promieniowania X.

 

Promieniowanie rentgenowskie jest wykorzystywane do uzyskiwania zdjęć rentgenowskich, które pozwalają m.in. na diagnostykę złamań kości i chorób płuc oraz do rentgenowskiej tomografii komputerowej. Wysokoenergetyczne promieniowanie rentgenowskie (rzędu MeV) stosowane jest jako wygodna alternatywa napromieniowania za pomocą radioizotopów (brak konieczności okresowej wymiany materiału promieniotwórczego) w radioterapii niektórych nowotworów. Promieniowanie takie generowane jest zwykle w wyniku bombardowania tarczy wolframowej (lub z dużym udziałem tego metalu) strumieniem elektronów pochodzących z akceleratorów liniowych. Do naświetleń powierzchownych nowotworów wykorzystuje się także niżej energetyczne promieniowanie rentgenowskie z zakresu 80–250 kV.

Dawki skuteczne będące rezultatem naświetleń diagnostycznych są rzędu od 0,1 (zdjęcie klatki piersiowej) do 5,6 mSv podczas badań żołądka i przewodu pokarmowego (dla porównania, naturalne tło promieniotwórcze w Polsce powoduje przyjęcie 2–3 mSv rocznie). Dawki terapeutyczne są tysiące razy silniejsze. Przyjęcie dużej dawki promieniowania może powodować oparzenia i chorobę popromienną.

Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Promieniowanie_rentgenowskie

 




piątek, 28 października 2011
Pozycje kości i stawów

Pozycja zerowa – określone w międzynarodowym nazewnictwie charakterystyczne dla każdego stawu ułożenie przestrzenne, które stanowi pozycje wyjściową do mierzenia zakresu ruchomości stawów.

 

Pozycja spoczynkowa [ang. maximal loose-pocket position MLPP] – ustawienie stawu, w którym torebka stawowa jest maksymalnie rozluźniona dając możliwie największą przestrzeń śródstawową. Powierzchnie stawowe mają ze sobą najmniejszy kontakt.

 

Aktualna pozycja spoczynkowa – pozycja spoczynkowa, która uległa zmianie w warunkach patologii.

 

Pozycja zaryglowana [ang. close-pocket position] – pozycja, w której więzadła i torebka stawowa są maksymalnie napięte, a powierzchnie stawowe posiadają pełny kontakt.

 

Rotacja – ruch obrotowy wokół jakiejkolwiek osi leżącej wewnątrz lub na zewnątrz ciała. Wszystkie ruchy kości (czynne i bierne, anatomiczne i fizjologiczne), które odbywają się wokół osi są rotacjami. Do rotacji zaliczamy:

  • zginanie – prostowanie

  • odwodzenie – przywodzenie

  • rotacja wewnętrzna i zewnętrzna

Rotacja kości powoduje w stawie toczenie z poślizgiem.

 

Toczenie – ruch stawu, w którym pomiędzy dwiema powierzchniami stawowymi nowe punkty jednej powierzchni wchodzą w kontakt z ciągle nowymi punktami drugiej powierzchni. Powierzchnia wklęsła może toczyć się po wypukłej lub powierzchnia wypukła może toczyć się po wklęsłej.

 

Ślizg w stawie – ruch, w którym pomiędzy dwiema powierzchniami stawowymi jeden punkt wchodzi w kontakt z ciągle nowymi punktami powierzchni drugiej. Powierzchnie te mogą być płaskie lub łukowate.

 

Toczenie z poślizgiem – występuje pomiędzy dwiema nieprzystającymi powierzchniami stawowymi podczas wykonywania wszystkich ruchów rotacyjnych.

 

Opracowane na podstawie: Materiały z kursu „Podniesienie kwalifikacji zawodowych fizjoterapeutów w zakresie terapii manualnej.” I Zjazd Projekt współfinansowany za środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego



czwartek, 20 października 2011
UWAGA KONKURS!

Odwiedź stronę naszego ośrodka, znajdź pytanie konkursowe zgodne z Twoimi zainteresowaniami i wyślij poprawną odpowiedź!

 

Do wygrania książki medyczne ufundowane przez Wydawnictwo Lekarskie PZWL wśród których każdy znajdzie coś dla siebie!

 

poniedziałek, 17 października 2011
Zaburzenia ruchomości stawu
  • Hypomobilność (zablokowanie)

    • odwracalne zaburzenie czynności stawu o charakterze ograniczenia ruchomości

      • może wystąpić w każdym punkcie fizjologicznego toru ruchu

      • ruchomość ograniczona w jednym lub kilku kierunkach

      • upośledzona jest gra stawowa

    • wzmożenie napięcia mięśni hamujących ruch w kierunku ograniczenia na drodze odruchowej

    • zaburzenie gry stawowej

       

  • Hypermobilność

 

Fragment materiałów z kursu „Wielospecjalistyczny kurs medycyny manualnej”



poniedziałek, 26 września 2011
Nadwrażliwość niealergiczna

 

  • często ma taki sam obraz kliniczny jak nadwrażliwość alergiczna, ale jej patomechanizm jest inny lub nieznany.

  • nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy (Aspirynę) – astma aspirynowa, pokrzywka aspirynowa

  • reakcja nadwrażliwości po wstrzyknięciu radiologicznego środka cieniującego (dawniej wstrząs anafilaktoidalny)

  • alergen oznacza antygen wywołujący alergię. Większość alergenów to białka o dużych cząsteczkach. Małe cząsteczki, tzw. hapteny (penicylina, nikiel, chrom, formaldechyd) dopiero po połączeniu z białkami w organizmie stają się immunogenne.

 

Opracowane na podstawie: Materiały z kursu „Wykonywanie i ocena testów skórnych”-kurs specjalistyczny. I Zjazd Projekt współfinansowany za środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego



 
1 , 2 , 3